طرح از :شبنم رضوانی
مسابقه «کاپیتان» که به منظور کشف استعدادهای ورزشی طراحی شده، پس از پخش چند قسمت، اثری قابل قبول به نظر میرسد، اما نه هیجان خاصی ایجاد کرده و نه توانسته است تحول چشمگیری در این حوزه رقم بزند. میتوان آن را تقلیدی متوسط از «عصرجدید» دانست که نه به اندازه آن تاثیرگذار است و نه ماندگاری خواهد داشت. با وجود کیفیت مناسب اجراهای شرکتکنندگان، خلاقیت یا نوآوری خاصی در مسابقه دیده نمیشود. شیوه اجرا، داوریها و کلیت روند مسابقه نتوانسته انتظارات را برآورده کند.
به گزارش فیلمنیوز، مسابقه استعدادیابی «کاپیتان» که از ابتدای ماه رمضان از شبکههای سه و ورزش پخش میشود، اولین تجربه اجرای سینا مهراد است. او را سه قهرمان ورزشی، شامل پژمان درستکار، هادی چوپان و زهرا کیانی، در جایگاه داور همراهی میکنند. در ادامه به تحلیل این مسابقه پرداختهایم.
حالوهوای مسابقه | «کاپیتان» به دلیل تمرکز بر استعدادیابی در رشتههای ورزشی، میتواند مسابقهای قابل قبول باشد. نوجوانافیلمیزه و مستعدی را در این برنامه میبینیم که هر یک تلاش زیادی کردهاند و حضور در این مسابقه قطعاً برایشان مهم خواهد بود. بنابراین، در وهله اول با برنامهای سرگرمکننده مواجهیم که مسیری استاندارد را طی میکند، اما مشکل اینجاست که در همین سطح باقی میماند و به اثری پرهیجان، جنجالی یا ماندگار تبدیل نمیشود. شاید اگر «کاپیتان» پیش از «خندانندهشو» و «عصرجدید» ساخته میشد، بیشتر مورد توجه قرار میگرفت؛ اما با وجود آن دو نمونه قدرتمند، یک برنامه متوسط مانند «کاپیتان» نمیتواند انتظارات را برآورده کند. «کاپیتان» یک الگوبرداری معمولی از «عصرجدید» است. گرچه اجراهای شرکتکنندگان موفق هستند، اما مسابقه نه مسیری متفاوت را طی میکند، نه حرکت خلاقانهای در آن دیده میشود و نه مجری و داوران توانستهاند اتفاق ویژهای را رقم بزنند.
اجرای مسابقه | ورود بازیگران به عرصه اجرا به امری رایج تبدیل شده و هر سال شاهد حضور بازیگران جدیدی در این حوزه هستیم. برخی موفق میشوند و در این مسیر باقی میمانند و برخی دیگر به سرعت متوجه میشوند که به اجرا تعلق ندارند و به بازیگری بازمیگردند. اکنون نوبت به سینا مهراد رسیده تا چنین تجربهای را از سر بگذراند. سینا مهراد ظاهری مناسب برای اجرا دارد. او به خوبی با شرکتکنندگان و داوران ارتباط برقرار میکند و مسابقه را با تسلط پیش میبرد. اما آنچه باعث میشود نتوانیم مهراد را مجری موفقی برای چنین مسابقهای بدانیم، نداشتن جسارت و قدرت عمل است. مهراد به عنوان یک مجری، مسیری از پیش تعیینشده را دنبال میکند. او از اتفاقات صحنه برای افزایش جذابیت استفاده نمیکند و به طور کلی کنترلی بر روند برنامه ندارد. مهمترین مشکل مهراد به همین مسئله بازمیگردد که برخلاف احسان علیخانی، رامبد جوان و حتی بازیگرانی مانند محمدرضا گلزار و هادی حجازیفر، امضای مشخصی در اجرا ندارد و تاثیرگذار نیست. مهراد تلاش میکند مودب و خوشرفتار باشد و به همه احترام بگذارد، اما در ایجاد هیجان که لازمه چنین برنامهای است، ناتوان میماند. او نمیتواند بر اساس هر اجرا، استراتژی جدیدی تعریف کند، مسیر را تغییر دهد و نفس مخاطبان را بند بیاورد. موضع او در قبال داوران نیز از سر ادب و احترام است. او با آنها وارد چالش و شوخی نمیشود و در کل برنامهای منظم و بیحاشیه ارائه میدهد که گرچه سرگرمکننده است، اما جریانساز نیست.
انتخاب و عملکرد داوران | در نگاه اول، با توجه به هدف مسابقه، انتخاب هادی چوپان به عنوان قهرمان بدنسازی، پژمان درستکار در جایگاه سرمربی تیم ملی کشتی آزاد و زهرا کیانی، قهرمان ووشوی ایران، به عنوان داور، ترکیبی قابل قبول به نظر میرسد. هر یک از آنها در ورزش کشور جایگاه مهمی دارند و حضورشان در هیئت داوران یک مسابقه استعدادیابی ورزشی اتفاق مهمی است. اما مسئله اصلی اینجاست که داوران یک مسابقه تلویزیونی استعدادیابی، علاوه بر تسلط بر حوزه تخصصی خود، باید با ماهیت اینگونه مسابقات نیز آشنا باشند و در جذابیت آن سهیم باشند. طبیعتاً صرف تماشا، اظهارنظر و رای دادن برای چنین مسابقهای کافی نیست. در چهار قسمت اول «کاپیتان» با اجراهای جذاب زیادی مواجه بودیم. برخی از اجراها دکورهای سنگینی داشتند و از نور، موسیقی و جلوههای ویژه متنوعی برای افزایش جذابیت بصری استفاده کرده بودند. کاملاً مشخص است که برای رسیدن به این آمادگی زمان زیادی صرف شده و انتظار داریم داوران هنگام داوری، علاوه بر تکنیک، به تمام این موارد نیز توجه کنند؛ اما در نظرات داوران، توجه به این موارد کمرنگ است. آنها تمرکز خود را بر فن میگذارند، اما در همین زمینه نیز بسیار کوتاه اظهارنظر میکنند و سپس به دلیل کم سن و سال بودن شرکتکنندگان، به نصیحت و ارائه راهکار و درخواست از خانوادهها برای همراهی با آنها میپردازند. داوران در طول مسابقه تعامل چندانی با یکدیگر ندارند. بدون اینکه با هم چالش کنند، به رای یکدیگر خرده بگیرند یا دیگری را مجاب به دادن رای بیشتر کنند، صرفاً رای خود را میدهند و هیجانی ایجاد نمیکنند. به همین دلیل، روند داوری در این مسابقه عملاً جذابیت ندارد. سینا مهراد نیز در جایگاه مجری، تلاشی برای ایجاد این تعامل بین داوران نمیکند و فضا را به سمتی نمیبرد که آنها وادار به چالش با یکدیگر شوند. چند باری هم که هادی چوپان به عنوان نماینده داوران روی سن رفته و با شرکتکنندگان همراه شده، باز هم به درخواست آنها بوده و میل و اراده خودش سهم زیادی در این امر نداشته است.
نبود آیتمهای ویژه | در مسابقات استعدادیابی، معمولاً پشت صحنه پر از اتفاقات هیجانانگیز است و گنجاندن بخشهایی از این هیجان در لابلای مسابقه میتواند جذابیت بیشتری به آن بدهد. در «کاپیتان» تمرکز اصلی بر اتفاقات داخل صحنه است. نه آیتم ویژهای برای آن طراحی شده و نه حتی بریدههایی از پشت صحنه وجود دارد که حال و هوای مسابقه را تغییر دهد. از آنجایی که نه تعاملی بین داوران وجود دارد و نه چالشی میان مجری و شرکتکنندگان و تماشاچیها میبینیم، این یکنواختی بیشتر به خرید لایسنس نود ۳۲ همیار نود ۳۲ چشم میآید.
مسابقه استعدادیابی «کاپیتان» یکی از ویژهبرنامههای ماه مبارک رمضان است که هر شب از شبکههای سه و ورزش پخش میشود.
راهنما
در صورت خرابی لینک های دانلود خواهشمندیم در اسرع وقت از بخش نظرات ما را مطلع سازید